Monday, November 19, 2012

ျပန္မလာနဲ႔

ေလးနက္တဲ႔  ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လို 
မင္းမ်က္ႏွာေလးကုိ  ခံစားျပီးရင္းခံစားလို႔
ႏူးည႔ံတဲ႔  စကားလံုးတစ္ခ်ိဳ႕ကုိ 
ငါ႔နားထဲမွာ  ျပန္ၾကားျပီးရင္း ျပန္ၾကားလုိ႔
ငါ႔မ်က္ရည္ေတြ  ျမစ္လိုစီး...
ငါ႔ေသာကမီးေတြ  ပင္လယ္ေလာက္ၾကီးမွ
မင္းက  ေက်နပ္ႏုိင္မွာလား  ခ်စ္သူ....
ဒဏ္ခတ္တယ္  ဆုိရင္လဲ  ေတာ္ေလာက္ေရာေပါ႔...
၀ဋ္ေၾကြး  ဆုိတာရွိခဲ႔ရင္လဲ  ေၾကပါေစေတာ႔...
ေနသာသလိုသာ  ေနလုိက္ပါ....
ငါက  နင္႔အတြက္  အစကတည္းက
ဘာဆုိဘာမွ  မဟုတ္ခဲ႔တဲ႔ေကာင္ပါ...
ငါသိတာေပါ႔.......
နင္႔မ်က္၀န္းေတြ  အရင္လုိမဟုတ္ပဲ
ငါ႔အေပၚ  စိမ္းေနခဲ႔တာ...
နင္႔စိတ္အစဥ္ဟာ....
ေလႏွင္ရာလြင္႔တဲ႔  သစ္ရြက္ေတြလုိ
ငါမဟုတ္ပဲ  တျခားတစ္ေယာက္ဆီမွာ
ယိမ္းေနခဲ႔တာ.....
တိမ္းညႊတ္လြယ္လွခ်ည္ရဲ႕  လုိ႔လဲ
အျပစ္မတင္ခ်င္ေတာ႔ပါဘူး....
ျဖစ္တတ္တဲ႔  သေဘာေတြမုိ႔
ငါနားလည္လက္ခံေပးလုိ႔  ရပါတယ္
တခုပဲ.....
ငါ႔ဘ၀ကို  ဆုတ္ျဖဲ...
ရက္စက္စြာနဲ႔  ငါ႔ကုိ...
ခ်န္ရစ္လုိ႔  ထားခဲ႔ဲျပီးမွေတာ႔...
ျပန္ဆက္ဖုိ႔  ၾကိဳးစားေနတဲ႔ 
ငါ႔ႏွလံုးသားကုိ  မင္း.....
ဒဏ္ရာေတြ ထပ္ေပးဖုိ႔
မၾကိဳးစားပါနဲ႔ေတာ႔..............

Saturday, November 3, 2012

တီတင္႔တုိ႔ ပုလဲရတုအတြက္ တတ္အားသေရြ႕အမွတ္တရ

လွိဳင္းၾကမ္းေရဆန္  မုန္တုိင္းထန္လဲ
အႏၱာရာယ္မမွဳ  ေလာကဓံကုိအံတုလို႔
ရင္ဆုိင္ျဖတ္သန္း ဘ၀ခရီးလမ္း၀ယ္
လန္းသည္လဲရွိမယ္  ပန္းသည္လဲရွိမယ္...
တခါတခါ  ၾကမ္းပါေသာ္လည္း 
ႏြမ္းတာကိုလဲ  မမွဳတယ္......
တေယာက္လက္ကုိ  တေယာက္တြဲ
အၾကင္နာေတြ  ခိုင္ျမဲလုိ႔
နားလည္မွဳေတြ  ေဖးကူ
အေပးအယူေတြ မွ်ခဲ႔တယ္....
ေနာင္အနာဂတ္မ်ားစြာမွာလဲ 
သက္ဆံုးတုိင္  ဘ၀ပန္းတုိင္
ေလွ်ာက္လွမး္ႏုိင္ဖို႔  ရည္မွန္းရင္း
ႏွစ္ကိုယ္တူ  ၾကည္ျဖဴစြာ 
ေလွ်ာက္ခဲ႔တဲ႔  လမ္းထု
မွန္းစုလုိ႔   ျပန္လည္ကာ
တမ္းတမိေတာ႔......
ဟုိေ၀းေ၀း  ခပ္လွမ္းလွမ္း
တေနရာက  အစျပဳလို႔
လက္ရွိ  ဒီေန႔....ဒီရက္ 
ဒီ....အခ်ိန္အခါေလးမွာ
ႏွစ္ ( ၃၀ ) ဟု
ပုလဲရတု မဂၤလာေျမာက္ခဲ႔ျပီကြယ္.....



( မေန႔ကမွ  မုိးနတ္လိုင္းေပၚကို ျပန္ေရာက္လာတာမုိ႔.   ဒီေန႔မွ အေျပးအလႊား ကဗ်ာေရးလို႔.. အမွတ္တရ
အျဖစ္တင္လုိက္ရပါတယ္ တီတင္႔ေရ..ေနာက္ေတာ႔က်သြားတယ္ေနာ္...:P )

Friday, November 2, 2012

ဒီလိုပဲ ...အားတင္းျပီး...ဆက္ေလွ်ာက္

ပန္းတုိင္မရွိပဲ  ခရီးဆက္ေနရတဲ႔ဘ၀မွာ
လမ္းကလဲ အျမဲလိုလုိေပ်ာက္ေပ်ာက္ေနတတ္လို႔
အားငယ္စိတ္နဲ႔  စုိးရိမ္ေသာကေတြဟာ
အိပ္ပ်က္ညေတြရဲ႕ ေျခရာ ...( ဒီလုိနဲ႔ )
ငါ႔ဘ၀မွာ အႏွဳတ္လကၡဏာေဆာင္ေနတဲ႔ ညေတြ
တေျဖးေျဖးနဲ႔  မ်ားမ်ားလာခဲ႔ျပီေလ
ဧပရယ္ေရ.......
ငါတုိ႔ေတြ႔ခဲ႔ၾကတဲ႔  ေနာက္ဆံုးေန႔ကလုိပါပဲ
ျမင္ျမင္ရာ  ေနရာတုိင္းမွာ 
ေျခာက္ေသြ႔ျခင္းေတြနဲ႔  ေလးလံထုိင္းမွိဳင္း.....
အျပိဳင္းျပိဳင္းက်ေနတဲ႔  ပင္အုိၾကီးေတြ..........
ေဖးကူ ကယ္ဆယ္ ေကာက္ယူမဲ႔သူ
ကင္းမဲ႔ေနတဲ႔ ေျမျပင္ေပၚက ေရာ္ရြက္၀ါေလးေတြ......
ေႏြရဲ႕သရုပ္ကို အစြမ္းကုန္ အံထုတ္
ေဖာ္ထုတ္  ျပသေနၾကေလရဲ႕......
ကၽြန္ေတာ္႔ေရွ႕မွာ  ျမင္ေနရတဲ႔
ပစၥဳပၸဳန္ဆိုတာၾကီးကို  ခဏေလာက္ျဖစ္ျဖစ္
ကၽြန္ေတာ္ ေမ႔ထားလိုက္ခ်င္တယ္ဗ်ာ..
အနာဂတ္ဟာ  မုိးလုိစိမ္းစိုေနမလား
ေဆာင္းလုိပဲ  ေအးခဲေနမလား
ၾကိဳတင္မျမင္ႏုိင္ေသးတဲ႔  အနာဂတ္ကို 
စိတ္ကူးနဲ႔  မွန္းေမွ်ာ္ၾကည္႔ရတာ 
တခါတခါ ရင္ခုန္စရာေတာ႔ အေကာင္းသားဗ်....
ဘ၀ဆုိတာ ရာသီတုိင္းပြင္႔တဲ႔ ပန္းလုိမဟုတ္ဘူး....
လင္းတလွည္႔   မွိန္တခါ
ေၾကြတလွည္႔   ၾကက္တခုန္
ေလာက  ဇာတ္ခံုေပၚမွာ
အဖံုဖံု  ကရခ်ည္ေသးရဲ႕.....
ေနာက္ဆံုးကားလိပ္  မခ်ခင္အထိေတာ႔
ငါဟာ  ဒီကမၻာေျမေပၚမွာ 
ရွင္သန္ေနဆဲ  လူတစ္ေယာက္ပါပဲ....


( ဒါကေတာ႔ က်န္ေနေသးတဲ႔..မုိးနတ္ရဲ႕ ခ်စ္ကိုၾကီး အကိုလြင္ျပင္အတြက္...အမွတ္တရကဗ်ာေလးပါ
အကို႔ကုိ ေက်းဇူးဆပ္ခ်င္ေနတာ ၾကာခဲ႔ပါျပီ......မိမုိးနတ္ကလဲ ေရးတတ္တာ ဒါပဲရွိတာမုိ႔...
ေနာက္တစ္ေခါက္မွ ဒိထက္ေကာင္းေအာင္ေရးေပးမယ္ေနာ္ ခ်စ္ကိုၾကီး....ညေလးဘေလာ႔ေလးကို
ပထမဆံုးလာျပီး အားေပးခဲ႔တဲ႔ အရင္ဆံုးမန္႔ခဲ႔တဲ႔ အကိုေတာ္ရဲ႕ ေက်းဇူးကုိ ညေလးဘယ္ေတာ႔မွမေမ႔
ပါဘူး.... အကိုေပးခဲ႔တဲ႔ ခြန္အားေတြေၾကာင္႔ မုိးနတ္ခုလိုေရွ႔ဆက္ႏိုင္ခဲ႔တာပါ...ခ်စ္မၾကီးနဲ႔ ခ်စ္ကုိၾကီးကို
အျမဲသတိတရရွိေနပါတယ္....က်န္တဲ႔ဘေလာ႔ဂါေမာင္ႏွမေတြကိုလဲ မုိးနတ္အရမ္းသတိရေနတယ္..
ျပီးခဲ႔တဲ႔ ေလးငါးရက္က မုိးနတ္ အစီအစဥ္မရွိပဲ ျဗဳန္းစားၾကီး ခရီးထြက္လိုက္ရလုိ႔ အားလံုးကုိ ေျပာခဲ႔ခ်ိန္
ေတာင္မရလုိက္ဘူး....ခုေတာ႔ မုိးနတ္ျပန္လာျပီး....အသစ္ေတြဆက္တုိက္တင္ေတာ႔မွာပါ......
က်န္းမာေရးေကာင္းေအာင္လဲ အထူးၾကိဳးစားေနေၾကာင္း သတင္းေကာင္းပါးလိုက္ပါရေစ.....:P
မုိးနတ္ကို အျမဲအားေပးခဲ႔တဲ႔ ေမာင္ႏွမေတြကုိ အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္....
ခုတေလာ မိမုိးနတ္တစ္ေယာက္ အသဲကြဲေနတာမုိ႔...ေရွ႔ေလွ်ာက္ျပီး ပုိ႔စ္အသစ္ေတြတင္ရင္
နားညည္းဖုိ႔သာ ျပင္ထားပါေတာ႔ဗ်ဳိ႕.......
အကိုလြင္ျပင္ေရ......ကဗ်ာေလးက အဓိပါယ္မေကာင္းဘူးလို႔ ထင္ရေပမဲ႔....စာသားေတြကိုအာရံုမထားပဲ
ကဗ်ာသေဘာကိုသာ ခံစားၾကည္႔ေပးဖုိ႔ မုိးနတ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္......အမွားပါသြားရင္ခြင္႔လႊတ္ပါရွင္..)

Thursday, October 25, 2012

ေမာင္႔အတြက္ ကၽြန္မရဲ႕ကဗ်ာ

ယဥ္ေက်း ရည္မြန္တယ္
ပြင္႔လင္း ေဖာ္ေရြတယ္
ၾကင္နာတတ္တဲ႔  မ်က္၀န္းတစ္စံုနဲ႔  သူက
တခါတခါ  အိပ္မက္လွလွေတြကိုလဲ
ေပးတတ္ေသးတယ္  (ေနာက္ျပီး)
ဘယ္ေတာ႔မဆုိ  ေႏြးေထြးတဲ႔
သူ႔ရဲ႕ ရင္ခြင္ဟာလဲ  ကၽြန္မအတြက္ေတာ႔
မုိးေကာင္းကင္ၾကီး  တစ္ခုေလာက္ကိုျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္
ခ်စ္တယ္  ေမာင္ရယ္......
သာယာလြန္းတဲ႔  ေမာင္႔အသံကို
ၾကားေနရတဲ႔  တဒၤဂ
ဒိထက္ပုိျပီး  ျပည္႔စံုတဲ႔ ဘ၀
မရွိႏိုင္ေတာ႔ဘူးလို႔ေတာင္ ထင္ခဲ႔မိပါတယ္
ျမတ္ႏုိးမိတယ္  ေမာင္ရယ္.......
တည္ၾကည္လြန္းတဲ႔  ေမာင္႔မ်က္ႏွာကို
ေငးေနမိတဲ႔  တခဏ
ေမာင္ကလြဲျပီး  ဘယ္သူ႔ကိုမွလဲ
ရင္မခုန္ခ်င္ေတာ႔ပါဘူးကြယ္
ၾကယ္စင္ေတြကို  တုိင္တည္ျပီးေျပာအံုးမယ္
လမင္းၾကီးလဲ ကၽြန္မသစၥာကို ယံုၾကည္ေပးသင္႔ပါတယ္
တကယ္ေတာ႔  ကၽြန္မခ်စ္သူဟာ
ၾကည္ၾကည္သန္႔သန္႔ေလး  (ျပီးေတာ႔)
တည္တည္ခန္႔ခန္႔ေလး  (ေနာက္ျပီး )
ေႏြးေထြးတဲ႔  သူ႔ရဲ႕ ရင္ခြင္မွာလဲ 
ကၽြန္မတစ္ေယာက္   ခိုလွံဳေမွးစက္ခ်င္ျပီကြယ္

( ခ်စ္ကိုၾကီး အကိုလြင္ျပင္နဲ႔ ခ်စ္မၾကီး မမစံပါယ္တုိ႔ရဲ႕ (၇) ႏွစ္ေျမာက္အမွတ္တရေန႔ေလးကို မုိးနတ္
ေနမေကာင္းလို႔ လုိင္းေပၚမေရာက္တာနဲ႔ မသိခဲ႔ရပါဘူး...အဲဒိအတြက္ အမွတ္တရအေနနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္စလံုး
နဲ႔သက္ဆုိင္တဲ႔ ကဗ်ာေလးေရးေပးခ်င္ေပမဲ႔ အရင္အေခါက္က မုိးနတ္ တင္ထားတဲ႔ “ အေဖာ္မြန္” ကဗ်ာေလး
လဲရွိေနတာမို႔ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီအတြက္ပဲ ကဗ်ာေတြ ေရးေပးေတာ႔မယ္လုိ႔ စိတ္ကူးရမိပါတယ္..
အမွန္ေတာ႔ အရင္ကတည္းက ကဗ်ာလက္ေဆာင္ေရးေပးဖုိ႔ စိတ္ကူးရွိခဲ႔တာပါ...အဲဒါေၾကာင္႔အကိုလြင္ျပင္ရဲ႕ သဲဘုစု အတြက္ အရင္ေရးေပးလုိက္ပါတယ္....အဟိ......ခ်စ္ကိုၾကီးအတြက္ ခ်စ္မၾကီးထက္ အေရးတၾကီးနဲ႔ ဦးစားေပးတဲ႔အရာမရွိဘူးဆုိတာ ညေလးသိတယ္ေနာ္....ခ်စ္ကိုၾကီးေရ....ညေလး အလိုက္သိတယ္ဟုတ္..
ခ်စ္မၾကီးလဲ ညေလးေရးေပးတဲ႔ ကဗ်ာေလးဖတ္ျပီး သေဘာက်ႏွစ္သက္ႏုိင္ပါေစ...
ခ်စ္မၾကီးနဲ႔ ညေလးနဲ႔ကေတာ႔ ရင္ဘတ္ခ်င္းညီမယ္လုိ႔ေတာ႔ ထင္တာပဲမရယ္....
က်န္တဲ႔ ဘေလာ႔ဂါေမာင္ႏွမေတြလဲ အားလံုးကုိ မုိးနတ္အရမ္းကို သတိရေနတယ္...
ျပန္ၾကည္႔ေတာ႔ မေတြ႔ၾကတဲ႔ ရက္စဲြေတြက သိပ္မၾကာေသးသလိုပဲ....
ဒါေပမဲ႔ မုိးနတ္စိတ္ထဲမွာေတာ႔  သိပ္ၾကာလြန္းတယ္....
ၾကိဳးစားျပီးေတာ႔ မိုးနတ္ျပန္လာေနပါျပီ.....ဒါေပမဲ႔ မုိးသူေျပာသလို ကြန္ျပဴတာကို အာသာေျပရံုေလာက္
သံုးမွ မိုးနတ္ေခါင္းက သက္သာမွာမုိ႔  ဟင္႔....ဟင္႔......နဲနဲေတာ႔ ငိုခ်င္ေနတာအမွန္ပဲ....ဟဲ..ဟဲ
ဘယ္သူမွလဲ ေခ်ာ႔မဲ႔သူရိွဘူးကြာ......ဟာ....ဟာ  ရင္နာတယ္.....)

Thursday, October 18, 2012

တကိုယ္ေရည

 ခန္းဆီးလိုက္ကာစေတြ  အေရာင္မွိန္
 အိမ္အိုေလးလဲ  ေဟာင္းခဲ႔ခ်ိန္
 မေျပာင္းလဲပဲ အရင္အတုိင္း ရွိေနတာက ငါ႔ႏွလံုးသား
 မင္းအေၾကာင္း  ေတြးလုိက္တုိင္း
 ရင္ခုန္လွဳပ္ရွား  ေနတုန္းပါပဲလား
 မီးလင္းဖုိ  ေႏြးေႏြးေလးေဘးမွာ  ထုိင္ေငးရင္း
 အမွတ္မရွိႏိုင္လြန္းတဲ႔  ကိုယ္႔ႏွလံုးသားကုိ
 ကိုယ္သာ အျပစ္တင္ေနမိေတာ႔တယ္
 ကမၻာဆံုးသြားေတာင္  ဆံုးေသးမယ္ 
 မထင္တဲ႔  ငါ႔အခ်စ္ေတြ
 ဟုိစဥ္ကလုိပဲ  ပ်ိဳရြယ္ေနဆဲ
 သစ္လြင္ေတာက္ပ လတ္ဆတ္ေနဆဲပဲ
 အားလံုးဟာ အသစ္..အသစ္
 ဟုိစဥ္ကလုိပဲ မင္းအနမ္းေတြဟာ အသစ္...အသစ္
 ရီေ၀ယစ္မူး အထိအေတြ႔ေတြဟာ အသစ္... အသစ္ 
 သံစဥ္ခ်ိဳတဲ႔ အျပာေရာင္အိပ္မက္ေတြဟာ အသစ္...အသစ္ 
 မင္းအခ်စ္ေတြသာ အသစ္ျဖစ္မလာတာ ဆုိးရြားလြန္းလွတယ္
 ဥေပကၡာ ႏွလံုးသားကို အစိမ္းေရာင္ျခယ္
 သံမဏိလို  သေဘာထားကို  
 မင္းဦးေႏွာက္မွာ  ကိုင္စြဲလို႔ထားမွေတာ႔
 ဒီညလဲ  တကုိယ္ေတာ္ အိပ္မက္ကိုပဲ
 ငါ  ဆက္မက္ေနရအံုးမယ္ထင္ပါတယ္

( မမရိုးေျမက် ေျပာသလို စာေတြအဆက္ျပတ္သြားမွာ စုိးလုိ႔သာတင္ရတယ္ ..မုိးနတ္ကြန္ျပဴတာကို မၾကည္႔
ႏိုင္ေသးပါဘူး..ခု အသစ္တစ္ပုဒ္တင္ဖုိ႔ေတာင္ မနဲ အားတင္းျပီး ကြန္ျပဴတာကို ၾကည္႔ရပါတယ္ အဲဒါေၾကာင္႔ ေနေကာင္းမွ အိမ္ေတြလိုက္လည္ရင္း စာေၾကြးေတြဆပ္ပါရေစေနာ္..မုိးနတ္ကုိ
နားလည္ေပးပါရွင္.....အားလံုးကုိ သတိရေနပါတယ္ေနာ္.........အားလံုးရဲ႕ မုိးနတ္ၾကယ္စင္ )

Saturday, October 13, 2012

အေဖာ္မြန္

မေမွ်ာ္လင္႔ပဲ  ဆံုေတြ႔ခဲ႔ရတဲ႔  မင္းဟာ
ကုိယ္႔ဘ၀ရဲ႕  အလင္းေရာင္ေလးပဲလား...?
ကုိယ္ဟာ  မင္းဘ၀ရဲ႕
မုိးေသာက္ၾကယ္ေလး  ျဖစ္ခဲ႔မယ္ဆုိ
မင္းဟာလဲ ကုိယ္႔ဘ၀ရဲ႕ 
ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ အလင္းေရာင္ 
မီးရွဳးတန္ေဆာင္ေလးပါပဲ
မင္းက  ဂစ္တာတီးျပီး 
သီခ်င္းေတြ  ဆုိေနတုန္း....
ကိုယ္က  မင္းရဲ႕ေဘးနားမွာ  အားေပးလို႔
မင္းလဲက် ရွဳံးနိမ္႔ခ်ိန္မွာ ကူညီေဖးမမဲ႔သူဟာလဲ
ကုိယ္ပဲျဖစ္ရပါေစမယ္
ကိုယ္တုိ႔  ႏွစ္ဦးစလံုးရဲ႕  ဘ၀ဟာ
ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးေနတဲ႔  အခ်ိန္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္
ေၾကကြဲ၀မ္းနဲေနရခ်ိန္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္
အျမဲမခြဲပဲ  လက္တြဲအတူတူ ရွိေနၾကမယ္ေနာ္ 

 ဒီကဗ်ာေလးက ေရးထားတာ ေတာ္ေတာ္ကိုၾကာေနျပီ...ေျပာရရင္ ကဗ်ာေရးတတ္ခါစကလက္ရာေလးပါ..
( အမွန္ေတာ႔ ကဗ်ာအသစ္ေတြေရးထားတာ      အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္...ဘေလာ႔ဂါေမာင္ႏွမေတြကိုလဲ 
 ေပးဖတ္ခ်င္တာေတြ အမ်ားၾကီးပါပဲ...ဒါေပမဲ႔ ဒီရက္ထဲ မုိးနတ္ စိတ္ေလေနလို႔..ျပီးေတာ႔ ကြန္ျပဴတာကို
 ၾကာၾကာၾကည္႔ရင္လဲ ေခါင္းကမူးမူးေနလို႔...အိမ္ေတြလဲ သိပ္မလည္ႏုိင္ ပုိ႔စ္သစ္ေတြလဲ တင္ခ်င္စိတ္မရွိ
 ျဖစ္ေနရပါတယ္...အားလံုးနားလည္ေပးၾကပါေနာ္...မေတြ႔ၾကေပမဲ႔ အားလံုးကိုသတိတရရွိေနေၾကာင္းပါရွင္ )

Wednesday, October 10, 2012

* ရူးသြပ္ရင္ျဖစ္မယ္ * ဆရာေ၀မိုးႏိုင္ရဲ႕ (တဂ္ပို႔စ္)

ဆရာ႔ရဲ႕ တဂ္ပို႔စ္ေခါင္းစဥ္ေလးကို  ဖတ္ျပီး  မုိးနတ္အျဖစ္နဲ႔ တူေနပါေရာလားလို႔  ပထမဆံုးေတြးမိတယ္..
အဲဒိလိုေတြးလိုက္မိလုိ႔လဲ ဆရာ႔ရဲ႕ တဂ္ပုိ႔စ္ေလးကို တျခားသူေတြလို ဗဟုသုတရစရာ  အေတြ႕အၾကံဳ အသိအျမင္ေတြနဲ႔ 
တန္ဆာဆင္ျပီးေရးမဲ႔အစား  မုိးနတ္ကိုယ္တုိင္ရဲ႕ 
အျဖစ္အပ်က္ေလးနဲ႔ပဲ  ခ်ေရးျပမယ္လို႔
စိတ္ကူးရမိတယ္.....( မိုးနတ္က အဲေလာက္မွ 
၀မ္းစာမျပည္႔ေသးတာ၊ အဲဒါေၾကာင္႔ ပါးနပ္စြာနဲ႔
ကိုယ္ေရးႏုိင္မဲ႔  အေၾကာင္းအရာေလာက္နဲ႔ပဲ ဘေလာ႔ဂါေမာင္ႏွမေတြဆီ  ေပးဖို႔ရည္ရြယ္တာပါ.....
တကယ္ကေတာ႔  လူလည္က်လုိက္တာေပါ႔ေနာ္.....:P)  ထားပါေလ.....အေၾကာင္းအရာ  ေခါင္းစဥ္လြဲသြားအံုးမယ္...
ပထမဆံုး  မုိးနတ္ကဗ်ာေတြ  ေရးျဖစ္လာပံုက စေျပာမယ္ေနာ္... ဆန္းေတာ႔လဲ ဆန္းၾကယ္သား..ဘာေၾကာင္႔ဆုိ...ငယ္ငယ္ကတည္းက စိတ္ကူးယဥ္တတ္မွာစိုးလို႔.... အေဖက အခ်စ္၀တၳဳေတြ ေပးမဖတ္ပဲ
ေအာင္ျမင္ေရး.. စီးပြားေရး..ၾကီးပြားေရးစာအုပ္ေတြနဲ႔ ၾကီးျပင္းလာခဲ႔တဲ႔ မုိးနတ္က အခ်စ္နဲ႔  ပတ္သက္တဲ႔  ခံစားခ်က္ကဗ်ာေတြ 
ေရးတတ္လာတာ  ေရးျဖစ္လာတာကိုပါ......ဒါေပမဲ႔လဲ အခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္လာရင္ လူတုိင္း လူတုိင္းဟာ  တခ်ိန္မဟုတ္ တခ်ိန္မွာေတာ႔  လြမ္းဖူးၾကတာပဲေလ...မုိုးနတ္လဲ လူထဲက လူတစ္ေယာက္ဆုိေတာ႔  ရင္ခုန္သံမပါေပမဲ႔လဲ 
အခ်စ္လို႔မမည္ေပမဲ႔လဲ သံေယာဇဥ္ေၾကာင္႔ လူတစ္ေယာက္ကို နက္နက္ရွဳိင္းရွဳိင္း  လြမ္းဖူးတယ္...
အဲဒါလဲ  ေသခ်ာေတြးၾကည္႔ရင္  ဆန္းေတာ႔မဆန္းဘူးထင္တာပဲ..
အဲဒိေန႔က စတာပဲ....ခုလိုပဲ  မုိးသဲသဲမဲမဲ  ရြာေနတဲ႔တစ္ေန႔မွာေပါ႔...
အဲဒိေန႔က လြမ္းလိုက္တာ  သူ႔ကိုေလ...ေျပာမျပတတ္ေအာင္ကို
လြမ္းတယ္.....ရြာေနတဲ႔ မုိးေတြကိုၾကည္႔ျပီး စာရြက္ျဖဴျဖဴေလးေပၚခ်ေရးလုိက္တာ  မထင္မွတ္ပဲ 
ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္   ျဖစ္သြားတယ္....အဲဒိေန႔မွာပဲ ကဗ်ာေတြကိုလဲ စြဲလန္းသြားခဲ႔တယ္.....စစခ်င္းေတာ႔  မုိးနတ္ရဲ႕ ကဗ်ာေတြက လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္အတြက္ပဲ  သီးသန္႔လုိလို  ျဖစ္ခဲ႔တယ္
ေနာက္ပုိင္းက်ေတာ႔ တေျဖးေျဖး  ေရးရင္းေရးရင္း
ကိုယ္႔ ၀ါသနာပါရာ  ဘူမိနက္သန္ဟာ  ကဗ်ာေတြ 
စာေတြပါလားဆုိတာ  အံ႔ၾသစြာနဲ႔  သိခဲ႔ရတယ္.......
၀မ္းသာလုိက္တဲ႔  ျဖစ္ခ်င္း......ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ ရွာေဖြေတြ႔ရွိသြားလို႔ေလ......အဲဒါသိပ္အေရးၾကီးတယ္..
ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္  ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ  မေသခ်ာတဲ႔သူဟာ ဘယ္ေအာင္ျမင္မွဳမ်ိဳးကိုမွ ဆုပ္ကိုင္ႏုိင္မွာမဟုတ္လုိ႔ပါ
မုိးနတ္ေျပာတာေတြက သိပ္မ်ားၾကီးက်ယ္သြားျပီလား...
ဆက္ေျပာျပမယ္ေနာ္....အဲဒိကတည္းကမိုးနတ္  ေအာင္ျမင္တဲ႔ 
စာေရးဆရာမတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္ခဲ႔တယ္......ဒါေပမဲ႔လဲ မေမွ်ာ္မွန္းရဲေသးတဲ႔  အေျခအေနမုိ႔  ဒီလုိပဲ တစ္ေယာက္ထဲ 
က်ိတ္ျပီး ကဗ်ာေတြေရးရင္း ကိုယ္႔၀ါသနာကို ဆက္လက္ေမြးျမဴခဲ႔တယ္......တစ္ခုေလာက္
ျဖတ္ေျပာပါရေစေနာ္......မုိးနတ္အဲေလာက္ထိ  နိဒါန္းခ်ီေနရတာ လံုေလာက္တဲ႔  အေၾကာင္းအရင္းရွိပါတယ္....
ေျပာခဲ႔ဖူးသလိုပါပဲ......မုိးနတ္က  အိမ္ရဲ႕စီးပြားေရးထဲမွာ စည္းကမ္းၾကီးတဲ႔ အေဖရဲ႕  လမ္းေၾကာင္းေပးမွဳကို ငယ္ငယ္ကတည္း  ခံခဲ႔ရေတာ႔  သူမ်ားေတြလုိ  ဆရာ၀န္မွ  အင္ဂ်င္နီယာမွ  ဘာမွ ညာမွရယ္လုိ႔  အေတြးမရွိခဲ႔ဘူး.....မုိးနတ္တုိ႔မိဘေတြက အခုေလာက္အေျခအေနေရာက္ေအာင္ေတာင္ 
ေအာက္ေျခကစခဲ႔ရတာဆုိေတာ႔ မုိးနတ္တို႔ကိုလဲ
ျပည္႔စံုေစခ်င္တယ္......တတ္ႏုိင္သေရြ႔ေပါ႔ေနာ္..
(အဲလိုဆႏၵမ်ိဳးကေတာ႔  မိဘတုိင္းမွာ ရွိတာပါ.....
အထူးေျပာစရာမလုိပါဘူးေလ).......
အဲ.......ဒါေပမဲ႔  ေျပာခ်င္တာက  မိုးနတ္ကိုယ္တုိင္လဲ
ငါၾကီးလာရင္  ေအာင္ျမင္တဲ႔ စီးပြားေရး  လုပ္ငန္းရွင္ျဖစ္ရမယ္လို႔ပဲ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ေတြးခဲ႔တာ.......ေတြးခဲ႔တဲ႔ အတုိင္းလဲ ထုိက္သင္႔သေလာက္ေတာ႔ ျဖစ္ေနျပီလို႔ေျပာလို႔ရပါတယ္...
ဒါေပမဲ႔ ကဗ်ာေတြ စာေတြကို  တစုိက္မတ္မတ္ေရးျဖစ္မယ္လို႔ေတာ႔
ေယာင္လုိ႔မွေတာင္မေတြးခဲ႔ဖူးတာပါ.....အဲဒါက ပထမဆံုး
မုိးနတ္ရူးသြပ္ခဲ႔တဲ႔  အခ်က္နဲ႔ပတ္သက္ျပီး  ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ အေၾကာင္းေပါ႔........ေနာက္တစ္ခ်က္က ဘေလာ႔နဲ႔ပတ္သက္ျပီးေတာ႔ပါ......ကဗ်ာေတြ  အေတာ္
မ်ားမ်ားလဲေရးျဖစ္လာျပီ......ျပီးေတာ႔  ကိုယ္႔ကဗ်ာေလးေတြကိုလဲ
အမွတ္တရအေနနဲ႔စုစည္းထားခ်င္ျပီ......သယ္ရင္းေတြကိုလဲ ခ်ျပခ်င္လာျပီဆုိတဲ႔ အခါမွာ  မုိးနတ္က  FB ထက္ ဘေလာ႔ကို အရင္ဦးဆံုးစိတ္၀င္စားမိပါတယ္.....ဘာေၾကာင္႔ဆုိ မုိးနတ္အေဖ၀ယ္လာေပးတဲ႔  အဆင္႔ျမင္႔အင္တာနက္ 
အသံုးျပဳနည္းဆုိတဲ႔  စာအုပ္ေလးထဲမွာ  ဘေလာ႔တစ္ခုကို အခမဲ႔ဖန္တီးႏုိင္တယ္  ဆုိတာသိရေတာ႔ 
ကိုယ္ပုိင္ဘေလာ႔ေလးဖြင္႔ခ်င္မိတယ္......သူက သီးသန္႔ျဖစ္တယ္ေလ...အဲဒါေၾကာင္႔  အခြင္႔အေရးရတဲ႔ တေန႔မွာ 
မုိးနတ္ၾကိဳးစားျပီး ဘေလာ႔ေလးကို လုပ္ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္....
အဲဒိရက္မွာမွ  လိုင္းေတြကလဲ မေကာင္းဘူးရွင္...ဒါေပမဲ႔ မုိးနတ္ကံေကာင္းပါတယ္.....ဖြင္႔ဖြင္႔ခ်င္း  မုိးနတ္ဘေလာ႔ေလးကုိ
ပိုင္ဆိုင္ခြင္႔ရခဲ႔တယ္...ျပီးေတာ႔ စီနီယာ ဘေလာ႔ဂါေမာင္ႏွမေတြနဲ႔လဲ ခင္မင္ခြင္႔ရခဲ႔တယ္......သူတုိ႔ေတြရဲ႕  ေဖးမမွဳေတြနဲ႔ 
မုိးနတ္အိမ္ေလးက  ခုလို  ရွင္သန္ေနႏုိင္တာပါ.....
ဆရာေ၀မုိးႏုိင္ကေတာ႔ထင္မယ္......
ဘေလာ႔မွာ စာေရးတာ ကဗ်ာေရးတာမ်ား  အဆန္းလုပ္လို႔ေပါ႔.....
အဲဒါက  အခြင္႔အေရးရတဲ႔ လူတစ္ခ်ိဳ႕အတြက္ေပါ႔.....
စာေရးဆရာဆုိတဲ႔  ကိုယ္ပုိင္နံမည္တစ္ခုနဲ႔  ရပ္တည္ေနၾကတဲ႔
လူနဲစုအတြက္ေပါ႔.....မုိးနတ္တုိ႔လို  စာေပနဲ႔နီးစပ္ေပမဲ႔
စာေပနဲ႔  အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းအျဖစ္ရပ္တည္ဖုိ႔  မနီးစပ္သူေတြ
အခြင္႔အေရးမရၾကသူေတြအဖို႔မွာေတာ႔....ဒါဟာအိပ္မက္ပါ......
မုိးနတ္အတြက္ေတာ႔  အိပ္မက္ပါ.......ထပ္ျပီးေတာ႔လဲ 
မုိးနတ္ျဖစ္ခ်င္မိတဲ႔  ရူးသြပ္တဲ႔ အိပ္မက္ေလးကို ေျပာျပပါရေစရွင္...
မုိးနတ္ရဲ႕ အိပ္မက္ေလးက  ျမန္မာျပည္အႏွံ႔  ကမၻာအႏွ႔ံကုိ အလည္သြားရင္း  အဲဒိကရတဲ႔  အေတြ႔အၾကံဳေတြနဲ႔ 
စာေတြ ကဗ်ာေတြ ဖန္တီး  ထုဆစ္ခ်င္မိတာပါ.....
အဲဒိအိပ္မက္ေလး လက္ေတြ႔ျဖစ္လာဖို႔ မုိးနတ္က ရူးသြပ္ေနတယ္ရွင္႔.......ျဖစ္လာရင္ေတာ႔  မုိးနတ္ရဲ႕  ရူးသြပ္မွဳက
ျဖစ္တည္လာတဲ႔   တတိယေျမာက္  ေအာင္ျမင္မွဳေလးေပါ႔ရွင္.
တကယ္ျဖစ္လာမလာကေတာ႔  ေစာင္႔ၾကည္႔ရအံုးမွာပါ...
က်န္တဲ႔ဘေလာ႔ဂါေမာင္ႏွမေတြလဲ ကိုယ္စီ  ကိုယ္စီ ကိုယ္႔ရဲ႕ 
ရူးသြပ္မွဳေလးေတြ အေကာင္အထည္ေဖာ္ ျဖစ္တည္
လာႏုိင္ၾကပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးရင္း......
ဆရာေ၀မုိးႏုိင္(မံုရြာ) ေရ.......
မိုးနတ္ရဲ႕ပို႔စ္ေလးကို  ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ေက်နပ္ေပးပါလို႔.......
အားလံုးကိုလဲ  ေတာင္းပန္ပါရေစ......မိုးနတ္က တဂ္ပုိ႔စ္ တစ္ခါမွမေရးဘူးလို႔  အမွားပါသြားရင္  ခြင္႔လႊတ္ၾကပါေနာ္....
မုိးနတ္ကို  အေလးထားျပီး  တဂ္ေပးတဲ႔ ဆရာ႔ကိုလဲ  ေက်းဇူးတင္ပါတယ္...
အားလံုးရဲ႕ မုိးနတ္ၾကယ္စင္

Wednesday, October 3, 2012

ေမာင္နဲ႔ အတူတူ

ျမင္ျမင္သမွ်   အရာအားလံုးဟာ   အဆန္းအျပားေတြခ်ည္းပါပဲ  ။
ဒါေပမဲ႔   တခမ္းတနားႏုိင္လြန္းတဲ႔    အဲဒိအရာေတြက   ကၽြန္မရဲ႕ စိတ္အာရုံကို   မဖမ္းစားႏုိင္ခဲ႔ပါဘူး  ။ ဘယ္အရာကိုမွ  တြယ္တာ  မက္ေမာလို႔လဲ  မဟုတ္ခဲ႔ပါဘူး...၊ တျခားမိန္းမေတြလို  ေမာင္႔ရဲ႕ ပုိင္ဆုိင္မွဳ ၊  ဂုဏ္ျဒပ္ေတြအေပၚမွာ  သာယာတာမ်ိဳးလဲ  တစ္ခါဆုိ  တစ္ခါမွ  မျဖစ္ခဲ႔ဖူးပါဘူး...။  ေမာင္ရယ္....ကၽြန္မရဲ႕ စိတ္ကို  တကယ္ပဲ  မသိေလေရာ႔သလားကြယ္. ..ေမာင္႔ကို ခ်စ္တယ္...
ေမာင္နဲ႔ပဲ  အတူတူေနခ်င္တယ္...သကၠရာဇ္ေတြ  ကုန္ဆံုးသြားလို႔
ေနာက္ထပ္ကမၻာတစ္ခုရဲ႕ သကၠရာဇ္ေတြ   ျပန္စတဲ႔အထိ
ကၽြန္မတုိ႔ေတြ  အတူတူ  ႏွစ္ေယာက္တစ္ဘ၀ကို  အာဒံနဲ႔ ဧ၀လုိ  ရင္ဆုိင္ျဖတ္သန္းၾကမယ္ေလ...ေမာင္႔ရဲ႕  အနမ္းေတြနဲ႔  မ်က္ႏွာသစ္ျပီး  ႏိုးထခ်င္တယ္.၊..ညအိပ္ယာ၀င္  ေမွးစက္တဲ႔
အခ်ိန္တုိင္းမွာလဲ  ေမာင္႔ရင္ခြင္ထဲမွာ  ေႏြးေႏြးေထြးေထြးနဲ႔   အိပ္စက္ခ်င္တယ္..၊တေရးႏုိးလို႔  ထၾကည္႔မိတိုင္း   ေမာင္႔ရင္ခုန္သံဟာ  ကၽြန္မနဲ႔   အနီးဆံုးျဖစ္လုိ႔ေနမယ္..၊. သန္းေခါင္ယံထက္နက္တဲ႔ညမွာ  
ေမာင္႔မ်က္ႏွာကို..  ကဗ်ာတစ္ပုဒ္လို.. ဖတ္ၾကည္႔ရင္း  တိတ္တခုိးမ်ား  နမ္းလုိက္မိရင္  ေကာင္းကင္ေပၚက လမင္းၾကီးနဲ႔   ၾကယ္ေလးေတြ
ေတာင္   ရွက္လို႔ေနမလားပဲ...၊..ေမာင္ရယ္..ဘာလုိ႔မ်ား  အခ်ိန္ေတြ ဆြဲေနေတာ႔မွာလဲကြယ္...ရာဇ၀င္တြင္မဲ႔   ကၽြန္မတို႔   အခ်စ္ေတြ   ဂႏၱ၀င္ေျမာက္ဖို႔...ေမာင္မက္ေမာတဲ႔  ကၽြန္မ  မႏွစ္သက္တဲ႔  ဂုဏ္ပကာသနေတြကို  ခ်န္ရစ္လုိ႔   ရင္ခုန္စရာေကာင္းတဲ႔
အျပာေရာင္ေန႔ရက္ေတြဆီကို  အခုပဲ သြားၾကပါစုိ႔..........

(ကဗ်ာ  အသစ္ေတြတင္ဖို႔  ရွိေပမဲ႔  မေန႔ညက ေတြးလိုက္မိတာေလးကို
ခ်ေရးလိုက္မိတာ  စာေလးတစ္ပုဒ္ျဖစ္သြားတယ္..ကဗ်ာမဟုတ္ေပမဲ႔  အားေပးၾကပါအံုးေနာ္....:P..)

Tuesday, September 25, 2012

က်ိန္စာသင္႔ ႏွလံုးသား

ျပကၡဒိန္ေတြသာ တစ္ရြက္ျပီးတစ္ရြက္ ေျပာင္းသြားတယ္
အလြမ္းေတြဟာ  ေျခရာခ်င္းထပ္ေနလို႔..
အသက္. ..ရွင္သန္ေနျခင္းဟာ 
အဓိပၸါယ္ရွိရဲ႕လားေတာင္ ငါမသိေတာ႔ဘူးကြယ္
ေရွ႕ဆက္ဖို႔က  ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္က  ပါးပါးလ်လ်
ေနာက္ဆုတ္ဖုိ႔က်ေတာ႔လဲ ငါ႔ႏွလံုးသားက ခြင္႔မျပဳခဲ႔ျပန္ဘူး
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္  အခ်စ္ကို  ကုိးကြယ္မိေနမွေတာ႔ 
မင္းအေပၚထားတဲ႔  ငါ႔ရဲ႕  အစြဲအလမ္းေတြကုိ 
ေနာက္ဆံုးထြက္သက္ အထိသာ သယ္ေဆာင္သြားပါရေစေတာ႔..
ညစဥ္ညတိုင္းလုိလုိ......
ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြကုိ
နံရံ....ၾကမ္းျပင္..နဲ႔ မ်က္ႏွာၾကက္မွာ ခ်ိတ္ဆြဲ
အေတြးေတြနဲ႔  ၀န္းရံ ကခုန္ေပ်ာ္ျမဴးတယ္
အခ်စ္ဆုိတဲ႔  အရာဟာ  တခါတရံမွာ
အိပ္မက္အျဖစ္သာ  ငါ႔ဆီကုိ 
အလည္ ေရာက္ေရာက္ လာတတ္တယ္
အခ်ိဳးအေကြ႕ေတြနဲ႔  ေနသားက်လုိ႔
ဒါဟာ “ဘ၀”  ပါလုိ႔ 
အမည္နာမ  မေပးလိုက္ပါရေစနဲ႔
အေမွာင္ေရာက္လုိ႔ အလင္းေပ်ာက္မွာကို 
စုိးရြံ႕မိေနလို႔.....
ထံုးစံအတုိင္း...
ညကလဲ  နက္ဆဲ
ဘ၀ကလဲ  ခက္ဆဲ
ဒါေပမဲ႔လဲ .......
အၾကင္နာ “မ” ဘုရား
အလွတစ္ပါး ကိုေတာ႔ျဖင္႔ ...
ရင္ခုန္စြာနဲ႔ ေမွ်ာ္လင္႔မိခ်င္ေသးတယ္..

Tuesday, September 18, 2012

အထီးက်န္ျမစ္ရဲ႕ ေန၀င္ခ်ိန္

အက္ဆစ္မုိးေတြ  ျပိဳပ်က္
ငုိရခက္ေနတဲ႔  ေႏြလယ္ည
ဘယ္သူ႔ကိုမွ ေျပာျပခြင္႔
မရွိႏိုင္ခဲ႔တဲ႔  ဘ၀ပါ
အတၱခ်ိဳခ်ိဳ  ဘ၀ခါးခါး
သူမ်ားတကာ လက္ညိွဳးထုိးဖုိ႔အတြက္မ်ား
ငါ႔ဘ၀ လူျဖစ္လာရေလသလား......?
အထီးက်န္ျခင္း  ကႏၱာရထဲ
ငါ႔ရင္ဘတ္လဲ  ရဲရဲနီ
မၾကာမၾကာ ငါေၾကကြဲတတ္ေနျပီ
သည္းခံစိတ္ကို လည္မွာဆြဲ( ျဖစ္ႏုိင္ရင္) 
အရာအားလံုးကုိ  တစ္က
ျပန္စလိုက္ခ်င္ေပမဲ႔လည္း
ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြ  အေရာင္မွိန္
ငါ႔ဘ၀  ေန၀င္ခ်ိန္ကုိကပဲ
ေစာလြန္းခဲ႔ေလသလား......?

Monday, September 10, 2012

ကေလးေလး

ခြဲခြာျခင္းမွတ္တုိင္......
မုိင္တုိင္မ်ားစြာလဲ......
ဟုိးအေ၀းမွာ  က်န္ခဲ႔ျပီ.....။
 တေျဖးေျဖးနဲ႔........
အရာအားလံုးဟာ....ေ၀း...ေ၀း
ေႏြးေထြးတဲ႔  မင္းအျပံဳးေလးေတြ
တမ္းတမိတယ္  ကေလးေလးေရ....
လြမ္းရတဲ႔  အေၾကာင္းေတြစာဖြဲ႔
စိတ္နဲ႔  ခႏၶာေတြ  ေ၀းေနၾကတဲ႔
အခုိက္အတန္႔ထဲ......
ရင္ခုန္သံေတြလဲ  စည္းခ်က္မညီ (ခုဆုိငါေလ)
 အခ်ိန္နာရီေတြကိုလဲ  မုန္းတတ္ေနျပီ.....
ကေလးနဲ႔  ေ၀းေနရတဲ႔  စိမ္းေနရတဲ႔
အေၾကာင္းအရာေတြ  အားလံုးေရာ.....
လူေတြ  ပညတ္  သတ္မွတ္ထားတဲ႔
စည္းကမ္းခ်က္ေတြ  အားလံုးေရာ.....
အားလံုး.... အားလံုးကုိ   မုန္းတယ္.......
ငါ႔ရင္ဘတ္ထဲကို ၀င္ၾကည္႔လွည္႔ပါကြယ္....
ကေလးေလးအျပင္ ဘယ္သူမွမရွိပါဘူး.....
ႏွလံုးေသြးေတြလဲ ဆူေ၀လာတယ္ တေျဖးေျဖး....
ေႏြးေထြးတဲ႔  ငါ႔ႏွလံုးအိမ္ေလးထဲမွာ
 အပူပင္ကင္းမဲ႔စြာနဲ႔ အိပ္စက္ေနတဲ႔ ကေလးေလး......

Tuesday, September 4, 2012

ခ်စ္သူတားထားတဲ႔ စည္း

မၾကင္နာသူဆီကမွ....
အၾကင္နာကို လုိခ်င္ခဲ႔မိတာ
ငါ႔အမွားလား....?
တကယ္ဆုိ မ်ားမ်ားစားစားလဲ
မေမွ်ာ္လင္႔ခဲ႔ပါဘူး....ငါေလ....
ခ်စ္လြန္းလုိ႔ မင္းရဲ႕ေဘးနားမွာ 
အရာရာကို ျဖည္႔ဆည္းေပးခ်င္မိခဲ႔တာပါ
ဒါဟာ..ထပ္ျပီးေတာ႔မ်ား မွားသြားသလား..?
မၾကင္နာသလုိ  အရာရာကုိ
ငါနဲ႔ပတ္သက္ရင္ အျပစ္ျမင္ေနတတ္သူရဲ႕
မ်က္၀န္းထဲမွာ  ငါဟာ...
ျပႆဒါးတစ္ေကာင္ပဲ ျဖစ္ေနေတာ႔မွာပါ
တခါတခါေတာ႔လဲ ေလာကၾကီးက
ရယ္စရာေတာ႔ အေကာင္းသား....
ခ်စ္ျခင္း  နဲ႔  မုန္းျခင္း..ၾကား.....
ဘယ္ေလာက္မ်ား ျခားနားေနၾကလုိ႔ပါလိမ္႔..
စကၡဳအာရံုကို  ေက်ာ္ရစ္..
ျခားနားျခင္း  အားလံုးကို 
အရည္ေဖ်ာ္ပစ္လိုက္ေတာ႔....
မင္း နဲ႔ ငါ႔ ၾကား အလႊာပါးပါးေလး
တစ္ခ်ပ္သာ က်န္ရစ္တယ္...
ဒီညေတာ႔ မင္းဆီ
ငါ႔ကို လာခြင္႔ျပဳပါကြယ္...

Friday, August 31, 2012

မ်က္၀န္းကဗ်ာ

ဒီ..သမင္ပ်ိဳလို မ်က္၀န္းေလးတစ္စံုကပဲ
ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္း ဆုိတဲ႔အရာကို
ငါ႔ထံ ေဆာင္ၾကဥ္းေပးခဲ႔တယ္.....။
ဒီ...ျပာလြင္တဲ႔ အလင္းတန္းလဲ႔လဲ႔ကပဲ
ၾကင္နာျခင္း ဆုိတဲ႔အရာကို
ငါ႔ရင္မွာ ဖန္ဆင္းေပးခဲ႔တယ္.......။
ဒီ...ဟန္ေဆာင္မွဳကင္းတဲ႔
ျဖဴစင္ျခင္း အေငြ႔အသက္မွာ
ေန႔ရက္မ်ားစြာဟာ စုိေျပစိမ္းလန္းလို႔လွခဲ႔တယ္.....။
ဒီ..ေမွ်ာ္လင္႔မထားတဲ႔ တဒၤဂအၾကည္႔တစ္ခ်က္မွာ
ႏွလံုးသားတစ္ခုလံုး အရည္ေပ်ာ္က်ဆံုး
တစ္ဘ၀လံုးအတြက္ ငါ...
အရွဳံးေပးထားလုိက္ေတာ႔မယ္.....။
ခ်စ္ရတဲ႔သူရဲ႕ မ်က္၀န္းေလးထဲမွာေပါ႔ကြယ္.......။

Sunday, August 26, 2012

ေႏြႏွင္႔တူေသာ မိန္းကေလး..

ေနရစ္ေတာ႔ေႏြ....
ရြက္၀ါေတြေၾကြေအာင္  ေျခြခ်ခဲ႔ျပီးမွ
ေနာင္တရစရာမ်ား  လုိေသးလုိ႔လား.....
ရြက္၀ါေလးေတြခမ်ာ ေတာင္းပန္ရွာတယ္..။
ေႏြရယ္.. ငါတုိ႔မေၾကြပါရေစနဲ႔အံုးတဲ႔...။
ရုိးရုိးေလးပါပဲ......
ဆင္ေျခေပးလာတဲ႔ ေႏြရဲ႕စကား......
ဒါ  သဘာ၀တရားတဲ႔လား....
ဒီလုိပဲ...ေႏြႏွင္႔တူေသာ မိန္းကေလး..
ေတြးမထားမိပါပဲ အေျပးကေလးဆုိသလုိ
ငါ႔အနားကုိ  သူေရာက္ခဲ႔တယ္....။
ခဏတာ ရင္ထဲ ေႏြးသြားခဲ႔တဲ႔အတြက္
ေက်းဇူးပါပဲကြယ္.....။
ျပန္မေျပာပါရေစနဲ႔......
ေႏြထက္ပူတဲ႔  ဒီလူ႔ရင္ထဲ
အျပစ္မဲ႔ျခင္းတရားေတြ ....
မ်က္ရည္၀ဲေနလိမ္႔မယ္  ခ်စ္သူ......
ရင္ေတြခုန္လာေအာင္ ဘာလို႔မ်ားလုပ္ခဲ႔တာလဲကြယ္..။
ဒါကုိပဲ.. ေႏြးေထြးလွခ်ည္ရဲ႕လုိ႔ ဥဒါန္းက်ဳးရင္႔....
တကယ္က မီးေတာက္တစ္ခုကို ရင္ဘတ္ထဲထည္႔ျပီး
ေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီး ေမႊးေနမိတဲ႔  ငါ႔အျဖစ္....
ခ်စ္တတ္လာေအာင္ သင္ေပးျပီးမွ
အျပစ္မဲ႔တဲ႔  ငါ႔ႏွလံုးသား.....
လမ္းခုလတ္မွာ  ကုိ႔ယုိ႔ကားယား
မင္းထားသြားေတာ႔မလို႔လား....
ရုိးရုိးေလးပါပဲ......
ဆင္ေျခေပးလာတဲ႔ မင္းစကား......
(လွည္႔စားလုိ႔  အားရျပီးမွ)
ငါ႔ကုိ  ျငီးေငြ႔သြားျပီတဲ႔လား.........

Thursday, August 23, 2012

ငါမျမင္ေသးတဲ႔ ခ်စ္သံစဥ္

အရင္ဦးဆံုး သတိထားမိတာက
တည္ျငိမ္လြန္းတဲ႔ မင္းမ်က္ႏွာ....
ေနာက္ေတာ႔မွ တစတစ...
ပုိရင္ခုန္သြားမိတာက ....
မာနၾကီးျပီး ေအးစက္ေနတဲ႔
မင္းမ်က္၀န္းေလး.....
တေျဖးေျဖးနဲ႔ ......
အေတြးနက္ေနဟန္ရွိတဲ႔  
မင္းပံုစံေလးကို တကယ္ဆုိ
သေဘာအက်ဆံုး.....
ျပံဳးလိုက္တဲ႔  အခုိက္အတန္႔ကေတာ႔
ဒီကမၻာေပၚမွာ အေတာက္ပဆံုးေပါ႔.......
ကဗ်ာလဲ မဖြဲ႔..စာလဲ မႏြဲ႔.....
အၾကည္႔ေလး တစ္ခ်က္နဲ႔တင္
ငါ႔ႏွလံုးသားကုိ ႏူးည႔ံေစခဲ႔သူ....
မင္းကေတာ႔ လစ္လ်ဳရွဳ႕တတ္တဲ႔ 
ႏွလံုးသား တစ္စံုနဲ႔
တကယ္႔ကို ေနႏုိင္သူၾကီး....
မာနေတြ မုိးထိၾကီးႏိုင္ခဲ႔တာ 
ဘာေၾကာင္႔မ်ားပါလိမ္႔..
အခြင္႔အေရးရရင္.....
အိပ္ေမာက်ေနတဲ႔ မင္းႏွလံုးသား
ပါးပါးေလးပဲ ျဖစ္ျဖစ္
နားလည္ႏုိင္ခြင္႔ေတာ႔ ရခဲ႔ခ်င္မိတယ္
ငါငိုတုိင္း မေခ်ာ႔တတ္ခဲ႔တဲ႔
သူတစ္ေယာက္ဟာ....
ရယ္စရာေတြကုိလဲ ေျပာတတ္လိမ္႔မယ္လို႔
ငါေလ ေျဖသိမ္႔ျပီးေတာ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္
ေမွ်ာ္လင္႔ေနပါရေစ.....
ညနက္ေတြမွာ ၾကယ္ေတြကိုေရတြက္မိတိုင္း 
ေကာင္းကင္ယံမွာ မင္းအျပံဳးေတြကိုသာ
ျမင္ေယာင္ေနမိေတာ႔တယ္....
အိပ္မက္ဆုိတဲ႔ အရာကုိ 
ငါ႔အနားမွာ ေခၚထားမိတိုင္း
စုိးမုိးေနတာက မင္းပံုရိပ္ေတြပါပဲ....
“အခ်စ္ဆိုတာ သယ္ေဆာင္သြားလုိ႔ရသလုိ
ခ်န္ထားခဲ႔လို႔လဲ ရတဲ႔အရာတစ္ခုပဲ” တဲ႔.....
ေမာင္လွမ်ိဳး (ခ်င္းေခ်ာင္းျခံ) ကေျပာဖူးတယ္...
အိပ္မက္ေတြနဲ႔ တစ္ေရးႏိုးတုိင္းမွာ
ရင္ခုန္ေစခဲ႔တဲ႔သူေရ....
မင္းရင္ဘတ္ထဲက 
“အခ်စ္”  ဆုိတဲ႔ အရာဟာ
ဘယ္လုိမ်ားပါလိမ္႔..

Saturday, August 18, 2012

ကာရန္မညီတဲ႔ ၾကယ္ေၾကြသံ

ေမ.......
ဧရာ၀တီဟာ.. ေဗဒါရီရဲ႕...
ျမစ္တစ္စင္းဆို.....နင္ဟာ
ေႏြကမၻာလို ငါ႔ဘ၀ရဲ႕ ....
ခ်စ္ျခင္းပါ ....ပ်ိဳ..........
ရင္ခုန္သံေတြ ကာရန္မညီႏုိင္လိ္ု႔
ငါကိုယ္တုိင္ ဖမ္းဆုပ္လို႔ 
မရခဲ႔တဲ႔ ေနာက္မွာေတာ႔ အျပံဳးေတြနဲ႔
နင္လာ သိမ္းပုိက္သြားခဲ႔တာ....
နင္ဟာ ေအာင္ႏုိင္သူၾကီးပမာေပါ႔.....။
တကယ္ေတာ႔........
အခ်စ္ဆိုတာ ပူေလာင္တယ္....။
ဒါေပမဲ႔ လူေတြက ပုိင္ဆုိင္ခ်င္ၾကတယ္...။
ဒါဟာ တိမ္ေတြကို အေတာင္ပံ
တပ္ေပးလုိက္သလုိပါပဲကြယ္...။
တခါ...တခါ အမုန္းမုိးအျဖစ္နဲ႔
ရြာသြန္းတတ္တယ္.......
“ပုိးဖလံမ်ိဳး မီးကိုတုိး”  ဆုိသလို
“အခ်စ္မွာ မ်က္စိမရွိ”  ဆုိတဲ႔စကားလဲ
ရာဇ၀င္ထဲမွာ  အလကား
ထားခဲ႔တာမွ  မဟုတ္ပဲ.......
မုိက္တြင္းနက္ေနတဲဲ႔ ငါ႔ႏွလံုးသားဟာေလ
နဲနဲေလာက္ေတာ႔  အသိတရား
ရွိခဲ႔ရင္ ေကာင္းမယ္.....။
 ဒါေပမဲ႔ ..ေမ..နင္သိေလမလား....
သိစိတ္ကုိပဲ ထိန္းခ်ဳပ္လုိ႔ရႏိုင္တယ္....။
မသိစိတ္ ဆုိတာက  ဦးေႏွာက္နဲ႔
ဆင္ျခင္ျပီး  ထိန္းခ်ဳပ္လုိ႔ရတဲ႔
အရာမ်ိဳး မဟုတ္ေလေတာ႔.....
ငါ႔ဘ၀ရဲ႕ အရွင္သခင္လုိ ....
ငါခ်စ္ရတဲ႔ သမင္ပ်ိဳမေလးေရ......
အဆံုးသတ္တဲ႔ တေန႔မွာေလ.....
အရွံဳးေတြနဲ႔ငါ . နင္႔ေရွ႕မွာ
ငိုမေနပါရေစနဲ႔လားကြယ္.......

Thursday, August 9, 2012

မသိျခင္း = အခ်စ္

မေမွ်ာ္လင္႔ပဲ  မင္းေရာက္လာတယ္.......
ရုတ္တရက္မုိ႔ ငါမတားဆီးလုိက္ႏိုင္ခဲ႔ဘူးကြယ္......
၀ုန္းဒုိင္းက်ဲျပီး  ၀င္ေမႊသြားတယ္.......
ငါ႔ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုးလဲ ဖရိုဖရဲ......
အျပိဳျပိဳ  အလဲလဲနဲ႔........
ထိန္းခ်ဳပ္လုိ႔ မရလုိက္ႏုိင္ခဲ႔ဘူးကြယ္......
ဘယ္လို...ဘယ္လုိ  ခံစားမွဳမ်ိဳးလဲ......?
ေျခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြ ေအးစက္လုိ႔....
ငါ႔ႏွလံုးခုန္သံကိုေတာင္ ငါျပန္ၾကားေနရပါတယ္....
ဆန္းေတာ႔ အဆန္းၾကယ္သားကြယ္.....
ငါကိုယ္တိုင္လဲ.......
ဘာမွန္းမသိ  ညာမွန္းမသိ......
အမ်ိဳးအမည္ မတပ္လုိက္ႏုိင္တဲ႔ .....
ေ၀ဒနာတစ္ရပ္မွာ .....
ႏူးညံ႔စြာ ေပ်ာ္၀င္တတ္ခဲ႔ျပီ.....
ဆန္းၾကယ္ေသာ ထိုအရာသည္...
“အခ်စ္” ဟုေခၚတြင္သတဲ႔ကြယ္........

Sunday, August 5, 2012

ေမ်ာလြင္႔...

သစ္ရြက္ေတြ ေၾကြ ......
ေလေတြက တိုက္........
ေမွာင္မိုက္ေနတဲ႔ 
ညတစ္ညနဲ႔  ငါဟာ.......
စိတၱဇ ပန္းခ်ီတစ္ခ်ပ္လား.....?
ငါရပ္ေနတဲ႔ ေျမျပင္ကို ငံု႔ၾကည္႔မိေတာ႔.....
သူဟာေလ  အျဖဴသက္သက္........
ေရွ႕ဆက္ျပီး  နင္းေလွ်ာက္ဖုိ႔ 
ခက္ေလာက္ေအာင္ကုိ အားအင္ေတြလဲ
ကုန္ခန္းလြန္းလွပါဘိကြယ္.......။
ငိုေၾကြးျခင္း  အဘိဓာန္ထဲ.....
မ်က္ရည္ေတြ  ျမစ္လုိစီး.......
ဘာကုိယံုျပီး ဆူးပံုနင္းရအံုးမွာလဲ..။
ကံတရားကလြဲျပီး က်န္တာေတြကို
ေခါင္းစဥ္တပ္ႏုိင္တယ္.......။
အရာရာဟာ........
မေန႔ကလုိပဲ ေနသားတက်........
ထုသားေပသားက်ေနတဲ႔
ငါ႔ဘ၀.... ေခါက္ရိုးက်ိဳးလို႔
အျပစ္ျမင္မယ္ဆိုလဲ မီးပူတုိက္ျပီး
ငါမျဖန္႔ခ်င္ေတာ႔ဘူးကြယ္.......။
စိတ္ရွိတုိင္းသာ အေတြးနယ္ႏွင္ခြင္႔
ရခဲ႔မယ္ဆုိ..... ငါ႔ဘ၀လဲ 
လွေနတာ ၾကာေပါ႔.......။
အခုေတာ႔...........
ေသာကေတြနဲ႔ စိတၱဇညရဲ႕အလြမ္း....
ေတာင္တန္းေတြပဲ သိတဲ႔
ငါ႔ဘ၀ရဲ႕ မွတ္တမ္း............။

Wednesday, August 1, 2012

လမင္းေလးသို႔.....

ၾကယ္ေတြအစံုအညီ  ခုန္ကာက.......

အာကာတစ္ခြင္ ေပ်ာ္ျမဴးေနတဲ႔.....

ညတစ္ညမွာ.........

အၾကင္နာ လမင္း........

သူ႔အဆင္းကလဲ  ၀င္း၀င္း၀ါ......

ထင္းထင္းသာေနတဲ႔  ဒီည.......

အိပ္မပစ္ရက္ေအာင္ 

 လွႏိုင္လြန္းပါလား.........

ေၾသာ္....ညရဲ႕အလွ.....

လက သာသာ......

ဘ၀က  ႏံုခ်ာခ်ာ.......

မွဳန္ျပာတဲ႔  ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္က 

ေမွးေမွးမွိန္.........

ေတြးေဆြးျငိမ္ေနတဲ႔ ငါ႔ႏွလုံးသား....

သူမွတစ္ပါးလဲ အျခားမရိွခဲ႔ပါလား......

သူမ်ားသိေလမလားလို႔ ....

ရင္ခုန္စြာနဲ႔ ေမွ်ာ္လင္႔မိတယ္.....

အေမွာင္ထုက  ႏုိးလာမွ........

ဒါဟာ အိပ္မက္မွန္းသိရပါျပီကြယ္.....

လမင္းေလးရယ္........

ဒီလုိနဲ႔ပဲ..အထီးက်န္ညေပါင္းမ်ားစြာကုိ

ရင္ဆုိင္ျဖတ္သန္းရင္း........

အက်ည္းတန္ေနတဲ႔ ငါ႔ရင္ဘတ္က 

ကာရန္ေတြလြဲ  အလွမြဲတာ........

ငါ႔ကိုယ္ငါပဲ  သိခဲ႔ပါတယ္......